Yarê bera tiştekî min li diniyayê qet nebê
Lê tenê bes cîkî min di dilê tey mezin hebê

Ne bêje go em hij hev bikin wê çawa bê çi bibê
Heger evînî gûneh be bera cinet ne jimire be

Ji mirinê tez rakirim şûna kûlan te çand gula sosinê
Ey nêrgizê misk û lalê kêf û eşqa jiyana min bidinê

Evîna te nasnemaya min go ez mirovim li dinê
Dilêm bê te wek zaroka tirsiyayî her wê hilçenê

Bejna te wek gûlîdanek bûhar têde bi tevahî rûdinê
Dengê tey nazikî germ kûl û xeman bi yek car diçinê

Ez bi gorî dev û lêvim ew xala li ser çenê
Ew çavîkên di dêman de gava go tu dikenê