Mela Hesenê Qerenazî (1909-1989)
Di sala 1909ê de li Qerenaza Diyarbekirê hatiye dinê. Ji ‘eşîra ‘Elîcan e. Li gund li ber destê Mela ‘Ebdulbaqî dest bi xwendine kiriye. Ji ber şert û mercên wê dewrê perwerdehiya xwe naqedîne û diçe leşkeriyê. Li bajarê Kastamonuyê/Ispartayê serdana Se’îdê Kurdî dike. Piştî leşkeriyê diçe Norşînê, li terîqeta Neqşebedniyê ji Şêx Me‘şuqê mala Hezret re murîdtiyê dike. Şêx Me’şuq wî dike wekîlê xwe û dişîne Diyarbekirê. ‘Emrê xwe bi îrşada terîqa Neqşebendiye derbas kiriye. Di sala 1989ê de li Diyarbekirê wefat kiriye, gora wî li gundê wî ye.
Berhemenên Wî
Mela Hesenê Qerenazî şa’irekî mutesewwuf e. Digel kurmancî helbestên tirkî jî nivîsîne. Ji 30î zêdetir helbestên wî bi kurmancî ne. Zeynelabîdîn Amedî helbestên Mela Hesenê Qerenazî di “Mecmû’etul-Qesaîd” de weşandine. Mexlesên Hesen, ‘Asî û Koçero bikar anîne.
Xebatine Derbarê Mela Hesenê Qerenazî De
Qoxi, E. H. (2022). Dîwana Cami‘. Banga Heq. Stenbol.
Zinar, Z. (1991). Nimûne Ji Gencîneya Çanda Qedexekirî. Stockholm.
Îro ji ber zulma felek
Dil bû bi êşan mubtela
Wan nezerên çehvên belek
Dûr kir ji min sed merhela
Dûr bûm ji wê bejna letif
Wê heyeta pak û nezîf
Meşhed kiri Ke'ba şerif
Bê pîrî man sofî w mela
J'wê meşhedê kirme xerib
J'wê zyaretê mam bê nesîb
Min piştî wî navê edîb
Der van dîyarê kerbela
Min kes nedî wek wî hekîm
Derman bikit qelbê elîm
J'eyban bikit pak û selîm
B'cezba silûkê kit qela
Der emrê wî xweş bû hizûr
Der nezeran zewq û surûr
Axir kirin mehrûm û dûr
Mam bê îmam weqtê sela
Xelqno werin cumle temam
Mêr û geda û xas û 'am
Em sîn bikinj'bona îmam
Lew bo me bû sebra dila
Dinya li min kir behrê xem
Qelb û cîger tev bûn elem
Ger bidne min milkê Ecem
Ev hizn û xem nabin bela
Subhan ji şahê Zulcelal
Ew nisbet û husn û cemal
Min dî netîce bû xiyal
Hiştim di nêv derd û bela
Ey Koçero dilsar meke
Terka derê yaran meke
Mewt û heyat nik wan yek e
Ew seyr dikin her menzila